O küçük bir kız çocuğuydu
Masum,
Bebekleriyle oynayan
Yaşarken öğrendi hayatın gerçeklerini
Yitirdi masumiyetini
Yaşam değiştirdi,çirkinleştirdi
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Hepimizin çocukluğu pembeydi,
Sonra değişti yavaş yavaş renkler,
Sarı,YEŞİL,mavi derken,
Bir baktık siyahlar katılıyor renklere,
Bende bir çığlık,
DUYAN KİMSE OLMADI,,
RENKLER KEŞKE ÇOCUKLUĞUMUN
TUVALİNDE KALSAYDI.
yÜREĞİNİZE SAĞLIK
Büyüdükçe kirletiyoruz hayatı.Çocukca sevmeyi beceremiyoruz ya da o gözle bakamıyoruz hayata..Saygılarımla...
Büyüdükçe kirleniyor;kirlendikçe küçülüyor hayaller..biz
hayat bazen böyledir işte..yalın ve akıcı.Tebrikler.
''ama hayat böyle bir şey...tebrikler...''
İnşallah bir çocuk masumuyetini bulursun,ve hep öyle kalırsın,tebrikler..
Küçük bedenlere giydirilmiş büyük hayatlar, sığmıyor bazen yüreğe.. Büyümek dediğin(iz) yılların oyunu, aynaların yorgunluğu çünkü.., başka birşey değil... Herkes de içindeki çocuk kadar masum..
Güzel şiirdi, dolu şiirdi.. Tebrikler.
Evet
Aynen katılıyorum
Çünkü bu denizin kuralı böyle
hiçbiri bir daha geri gelmiyor
Akan sular sır olup gidiyor dalgalarda
saygılarımla
Çok sıcak, çok içten. Tebrikler ...
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta