Dilde Kalan Lekeler Şiiri - Süleyman Akıllı

Dilde Kalan Lekeler Hayatın yükünü sırtlamış gider, Her derdi, çileyi sabırla güder, Bazen bir dosta, sitemle söyler: "Ne büyüksün sen be orospu çocuğu!" Ağır gelir lafı bilmeyen kula, Oysa bir övgüdür dönen bu yola. Menfaat uğruna eğilen başlar, Sinsice arkadan atılan taşlar, Sokakta yankılanır garip telaşlar, "Yine yaptın yapacağını be yavşak!" Kızgınlık değildir dildeki bu ün, Bir hayret nidası, geçmişten bugün. Eski defterlerde ayıp sayılan, Şimdi her köşe başında duyulan, Kimi zaman bir şakaya sarılan, "Gel bakalım buraya gidi ibne!" Yüzlerde beliren muzip bir gülüş, Anlamın değişip, tersine dönüş. Kökünden koparılmış, öksüz kalmış söz, Zamanla küllenir içteki o köz, Her hınzır zekaya der ki bizim göz: "Nasıl da buldun yolu, seni piç!" Ne nesil kaldı ne eski o tanım, Dilde bir ünlem oldu her adım.