Diğer Çocuklar Gibi Şiiri - Hasan Güven

71’in Mayısı,henüz 0n üçündeyiz,
Pansiyonundayız lisenin.
Kıvırcık,sık,kapkara saçları,
geleceğe umutla bakan iri,siyah gözleri,
sımsıcak yüreği vardı.
Yoksul ve yetimdi,
Ve de köylüydü soyadı gibi
“Adı köylü, kendi köylüydü “

Annesi, biri kız
iki kardeşini de tutuyordu yaşama.
Behice Boranlı işçi partisi
gönderiyordu kalan nafakasını.

Hafta sonları birlikte giderdik köyüne,
Bölüşürdük hep birlikte, yeşil soğanlı lavaş dürümü.
Kedimizi değil, kurtarmalıydık halkımızın tümünü.

Bir akşam yemeğinde,
mercimekte bulduğu kurdu,
okul müdürüne götürdü…

Gazeteden kesilmiş,
Deniz’in küçük bir resmini buldular dolabında hemen.
-Tehlikeli,dediler ve götürdüler,
günlerce karakolda sorguladılar, çocukça dileğini.

Yıl 81,gazetelerde okudum,
Dil Tarih'te omuz vermiş emek hareketine,
Ve on yıl sonra görebildim gazetede resmini.
İdamla yargılanıyordu,diğer çocuklar gibi.

Ve yıl 2008,aylardan ağustos,
Bir daha alamadım haberini.