Dibace Şiiri - İsmet Özel

İsmet Özel
66

ŞİİR


217

TAKİPÇİ

Dibace

Oradaydık hepimiz,müheyya bekliyorduk
salaştı mukadderat,bozulmuş bir nışandı
gebe rüzgar,ihanete uğramış deniz,kerrat cetveli
dünyaya sokunmuştuk,dünya hamdı
külsüzdü ocak,tellal çarşısız
ağzımız noksandı.
Rımbaud'nun haberi yoktu Menelik'ten
Nijinski delirmişti
Mahler'in beş yaşındaki kızı ölmemisti daha
nehre Haşim annesiyle karanlık geceler
bazı çıkardı
zonklardı öpülmek için kavlamış dudaklarımız
bekliyorduk;alnımızın çatında
hepimizin bir çarpı.

Kopmamış birer çığlık diyesilerdi bıze
verilmemiş birer söz
daha hıç çıkılmamış
birer iskeleydi bedenlerimiz
alnımız birer sayıltı
azalarımız yerli yerine çakılmamıştı
bir çift göz,bır yumruk yürek arasında
darma dumandık
küşümle kapanırdı yüzümüz
çünkü kazınmıştı oraya yekten
başkalarına ait bir çarpı.

Yaşamak çarpısı derlerdi buna,yaşamak çarpıntısı.
Ne acelemiz vardı? Kime kavuşacaktık?
Yokuşu göze almak mı? Niçin?
Bir geçit
nereye açılmak için gerekti bize?
Susmak bilmiyordu tepemizde ses,saklı ve açık:
Tamamla çabuk! Çabuk bitir! Hadisene!
Sese bühtan etmedi aramızdan hiçbiri
değil mi ki hepimizin
işaretli ve yarım
dünyaya sarkık.

İsmet Özel
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Bilinmiyo R
    Bilinmiyo R

    hayat anlamakla başlıyor anlayabilmekle devam ediyor..tebrikler

  • Zülal Fitnat
    Zülal Fitnat

    SİLKİNİP kendimize gelelim artık. ESARETİN post-modern klişesinden aklın çeperlerini bileyerek u z a k l a ş a l ı m
    k i , varolalım kayrasıyla varedenin....

    ÇÜNKÜ BİZ:
    Ayrıldıkça bin yamalı YIRTIK DOKUMALARDAN
    ince, ipek, has bağlantı sarar yüreğimizi,
    KOPARIZ BİN ŞÜKÜRLE şerrin VAVEYLASINDAN,
    aldanış biter artık.....
    Nefes alır aslolan.

TÜM YORUMLAR (2)