Devran Uşağı Şiiri - Kasım Kobakçı

Sızım taşmaz el uşağı, kabak çekerken sanırdım..
Bu şehirde sır uşağı, gizli kuşkuya kanardım.
Yokluğunda yol uşağı, ıssız gecede yanardım,
O alevin ruhu saran koruyla hicran uşağı...
*
Vazgeçsem de gam uşağı, hasretin düşmüş sözüme.
Baksam camdan kül uşağı, suretin vurmuş yüzüme.
Boşluk nedir dert uşağı, biter mi derim özüme?..
Her dem o tek ses; diyarda tükenmez hüsran uşağı!..
*
Kabak çeker han uşağı, keder coşmuş sezemedim..
Dehlizlerde dün uşağı, kördüğümü çözemedim.
Issızlıkta çöl uşağı, umutlarla gezemedim,
Bu zehrin tüm canı yakan tadı hep figan uşağı...
*
Kaçıp gitsem köy uşağı, gölgen kalır durağımda.
Vitrinlerde düş uşağı, çehren gezer sokağımda.
Kabak çekmek kul uşağı, biter mi der otağımda?..
Her dem o tek sır; gurbette eksilmez zaman uşağı!..
*
İçimdeki sel uşağı, coşar çağlar durulmazdı..
Gizlediğim yaş uşağı, tuzaklara kurulmazdı.
Kabak çekmiş baş uşağı, böyle mühür vurulmazdı,
Şu teni boğan fırtına, külleri duman uşağı...
*
Kopup gitsem dağ uşağı, kokun gezer tan yelinde.
Suya dalsam göl uşağı, aksin çağlar güz selinde.
Boşluk sevmek ney uşağı, hak mı der sazın telinde?..
Her dem o tek gam; sahilde son bulmaz umman uşağı!..
*
Kabak çeker iz uşağı, sanırdım elem uzaktı..
Örttüğüm her giz uşağı, meğer karanlık tuzaktı.
Ayrılıkta güz uşağı, solgun bahçeler kuraktı,
O yangının özü saran külüyle viran uşağı...
*
Terk eylesem bağ uşağı, izlerini sezer gönül.
Baktığım her çağ uşağı, hayalinle gezer gönül.
Umman sevmek ağ uşağı, kolay mı der bezer gönül?..
Her dem o tek dert; beldede yıkılmaz zindan uşağı!..
*
Kabak çekmiş taş uşağı, sızım sessiz kalacaktı..
Beklediğim kış uşağı, kuytularda solacaktı.
Issız kalan yurt uşağı, hasretinle dolacaktı,
Bir kor gibi canı yakıp, bitmeyen devran uşağı...