Devleti Soyanlar Şiiri - Orhan Mutlu

Şu millete aklım ermiyor
Her şey ortada gözler görüyor,
Devleti soyanlar soyup gidiyor,
Fakirin halinden kimse bilmiyor
Devletin malı yendi yeniyor
Köşeyi dönenler dönüp gidiyor,

Hain ve hırsız birbirini kolluyor.
Yetim malı yiyor yiyor doymuyor
Düzgün insanların yüzü gülmüyor
Tanrıyıa ısmarladık oda görmüyor
Devletin malı yendi yeniyor
Köşeyi dönenler dönüp gidiyor,.
Yetimin hakkı yendi yeniyor

Nice yüzsüz vergisini vermiyor,
Gidip Avrupa’ya geri dönmüyor,
Devlet yandaş hesap sormuyor
Sormak bir yana birde kolluyor,
Yetimin malı yendi yeniyor,
Köşeyi dönenler dönüp gidiyor,.
Milletin malını yiyenler doymuyor

Vatan kıymetini kimse bilmiyor,
Kimileri yatta keyif güdüyor,
Kimileri saraylarda sefa sürüyor,
Kimi kuru ekmeğe talim ediyor,
Devletin malı yendi yeniyor,
Köşeyi dönenler dönüp gidiyor,
Yetimin hakkını yiyen durmuyor.

Açlığı çekenler çekip ölüyor
Sefayı sürenler sürüp ölüyor.
Zenginler fakirlere öğüt veriyor
Her ikisede bu vatanda büyüyor
Yetimin malı yendi yeniyor,
Köşeyi dönenler dönüp gidiyor,
Yenilen mallar geri gelmiyor.

Kulak duymasada gözler görüyor,
Dil sussada yürekl söylüyor,
Milletin malı yersen yarıyor,
Yemezsen sanada aptal deniyor,
Yetimin hakkı yendi yeniyor,
Köşeyi dönenler dönüp gidiyor,
Her yenen yiyenin yanına kalıyor.

Ben yazarım yazdıkca kızarım,
Derdim memleket ona yanarım,
Bir gün ecel gelir, bende giderim,
Gözlerim açık ölürüm ona yanarım,
Devleti soyanlar soyup ölüyor,
Köşeyi dönenler dönüp ölüyor,
Millet sus pus, rolü oynuyor,
Tanrıyıa ısmarladık oda görmüyor,
Her yenen yiyenin yanına kalıyor,
Benim şu millete aklım ermiyor