Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Yaşamın gerçeği bu...
"Hep ileriye!"
Daha iyiye.........
Yoksa,
Statik bir yaşamda hala "ilk çağda..."
Elbette gelişimin, devinimin hem nedeni, hem de gerçeğidir "el ele, gönül gönüle" duruş,
İşbirliği
Sırt sırta direniş......
Tebrikler Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta