Gönül kuşu Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Gönül bağım güle durdu,
Yar elinden bade sundu.
Canda oluşan yarelere,
Vuslat günü deva geldi.

Ben beni bilmez idim,
Dünya malıydı derdim.
Dost yüzünü gördüm,
Gönül kuşu dile geldi.

Aşk oduna yandı bağrım,
Kalmadı dünyada ahım.
Sordum nedir günahım,
Bülbül gibi çile geldi.

Mecnun gibi çöle düştüm,
Hamdım yandım da piştim.
Hakkın nurlu yoluna girdim.
Yollar bile dile geldi

Varınca hakkın huzuruna,
Nur parlar her bir canda.
Diner bütün acılar o anda.
Çırpınan ruhlar dile geldi

Canana giden yol ırak derler,
Aşıkların yükü acıdan beter.
Hakk’ı arayan her kulun,
Gözyaşları sele geldi.

Aşka düştüm yandım piştim,
Ben bu yolda od’u seçtim
Hakk yolunda candan geçtim.
Ölüm bile dile geldi.
2026