Her gece ağlarım yoktur huzurum,
Yine keder,ızdırap, dertle doluyum,
Yüzü hiç gülmeyen tanrı kuluyum,
İşte böylesine bahtsız bir kulum.
Ne kara talihim ne şansım güldü,
Bütün ümitlerim içimde öldü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirlerdeki hüzün türkü gibi dile getirilmiş sevgili kardeşim. Hüzünlerden uzak, mutlu günlere diyorum. Tebrikler, sevgiyle kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta