Bir pamuk ipliği kararsızlığında
İnceldi zamansızlığımız
Şimdinin önünden esti hep pervasızca o rüzgar
Yaşanmışlığımızın ılık gölgesinde hafifledi savunmamız
gecenin yontulmuş karanlığından
Hız alıp çıktı sabaha
Uzadıkça belirginleşti sarardıkça derinleşti maviliğimiz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta