Sonu gelmez dertlerimi önüme katıp yürüyorum
Yapa yalnız köşelerde sinsi sinsi ağlıyorum
Duvarların soğuk kafesinde kendimi arıyorum
Yaralı sevdalarım yaralı duygularım direniyorum
Kaderim olmamalı yaşadıklarım değişsin istiyorum
Köşelerin başında ağlayıp yeniden değişiyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta