Şehirler boğulmuş beton yığınları kalsın uzağımda.
Kimliksiz insanlara benziyor susuz kalmış toprağa.
Caddede dolaşıyor omuzunda yükler var insanların.
Doğmamış çocuklarımıza kurban ettik günlerimizi.
Evlat özlemi duyduk oğullarımıza ve de kızlarımıza.
Beton yığınları arasında taşlar yeşeriyor gün gün.
Dağda karanfil olan şehirde yön tabelası olur.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta