Yıldızlar sönmüş bugün,görünmez tek kıvılcım.
Büyüyüp azgınlaşır,gönlümde yatan hıncım.
Gece bitsin isterim,kapanmadan gözlerim.
Tertemiz pırıl pırıl,bir sabahı özlerim.
Kulağımda çınlayan,feryadı sessizliğin.
Titretir korkutarak,adı kimsesizliğin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tema güzel, teknik güzel, şiir bütünüyle güzel.
Severek ve beğenerek okudum.
Selam ve sevgiler...
Nafi Çelik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta