Derin uykular alır götürür insanları
Birbirlerinin arkasına sıralanmış
Sıralanırken sırları aralanmış
Solmuş bir çiçek gibi solmuş bitkinleşmiş
Uykusunda en güzel hayallerini seçmiş
Bazı hamleler için bazen erken bazen geçmiş
Derin uykular gelince insanlar miskinleşmiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta