Erçağ Akarca Şiirleri

73

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Erçağ Akarca

Gölgeleri eskiten bir ağaçtan yükselen tını,
Tarihi hırpalayan bir freskin gövdesinden taşan hüzün,
Yağmurun bir caddenin nefesinde gezinen telaşlı ayakları,
Ayakları yere sağlam basmayan bir balkonun yükseklik korkusu,
Mevsimlerce zorlanan zıtlıkların bir idare lambasının altında yankılanan tiz çığlığı,
Özünden koparılan bir gramafonun kendi benliğiyle yaşadığı çelişki,

Devamını Oku
Erçağ Akarca

Maviliklere yayılır yalnızlık güneşli günlerde
Güler bizlere her zaman sır perdesinin ardından
Mahpus sürgünlerin ölgün kimsesizlik hattından
En alçak senfonilerde yüce mimarilerin en yüksek katından
Gizlice izler bizi güneşli günlerde yalnızlık türküsü
Su satan çocuğun alın terinden

Devamını Oku
Erçağ Akarca

Öyle hudutsuzça sevmiştim seni
Başının üstünde bir yığın yaprak
Bedbin bir şekilde semaya bakarkenki kasvetin
Öyle bir sevmiştim seni
Yollarında hasretin ne geceyi beklerdi ne gündüzü
Ne kimseyi ne de kimsesizliği beklerdi benliğin

Devamını Oku
Erçağ Akarca

Sen benim bağrımı yakan bir kenevir Bana acı veren Canseverden son şiir Asla kaynağını kaybetmeyip gürül gürül akan bir nehir Senin gülüşlerinde kendini bulmak bile bir keyif v Sen hayatın anlamını arayan bir filozof Varoluşun anlamı bazen sade bazen kof Sana verebileceğim tek hediye kimsesizliğimdir ama Yinede üzme lütfen sarıl bana

Devamını Oku
Erçağ Akarca

Yazları müjdeleyen bir bahar rüzgarı esiyor aklımdan,
Yazları duygulandıran bir hazan karıştıyor ellerimi,
Yazları kovalayan bir bulut yerini sorguluyor semâda,
Suretleri çağıran bir çığlık gibi hayat,bağlıyor kollarımı,
Seyyahları çağıran bir bilinmez kıta çağıldıyor içimden,
Spontane gelişen bir olayın esrarı yansıyor gözlerimden,

Devamını Oku
Erçağ Akarca

Yalnızlık martısı uçup kondu balkon kenarına,
Meçhul bir köyden yükselen bir sayha erişti kimsesizlik pınarına,
Mürettip bir kağıt akıp giden zamana karşı kendi cümlelerini korudu,
Munis bir sada odalardan yankılanıp mücella aynaların özlerini okudu,
Gökyüzünde bir uğultu,kazan kaldırıyor sanki zamana karşı mavilik,
Gözlerde bir korku,gözler bir halı deseninden kanayan zamana karşı silik,

Devamını Oku
Erçağ Akarca

Bakışlar dünyanın sonsuzluğunda birer ahenk,
Çeşit çeşit aynı kelebeklerin renginde,
Bazen çok zeki bir mütefekkirin ilminde,
Bazen hokkabaz bir büyücünün sihrinde,
Yaşanmamışların yaşantısında kimi zaman,
Yer alır bütün zenginliğiyle

Devamını Oku
Erçağ Akarca

İklimlerden iklimlere yayılan sessiz bir korku,
Şehirlerden geçip gecelerin gergefinde yıkanan bir uyku,
Titreyen düşlerin gölgesinde yol alan kimsesiz bir sorgu,
İnsanlığın kırılan sesinde yaşamaya çalışan ürkek bedenler,
İnsanlığın soğuk nefesinden yansıyan solgun kederler,
Sessizliğin oyulduğu bir ânın gölgesinde fısıldaşan zıtlıklar,

Devamını Oku