Derelerin ıslahı. Cömatta huzur

Karagöl'ün Islahı ve Cömat'ın Huzuru

Yağmur düştü Karüce'nin başına,
Coştu dereler, iki yanda köy.
Yıllar süren hasret kaldı taşına,
Menfez yok diye vururdu hey!..

Sürüler dönerdi dağdan ovadan,
Geçilmez olmuştu yol, korkulu rüya.
Her akşam dua, her akşam niyazdan,
Can tatlı derler, dönülürdü geriye.

Teravi vaktinde Cömat toplanır,
Dua ile geçilirdi o sular.
Siyaset yorgunu sözler unutulur,
Menfez hayaliydi bu diyarın.

Gemerek Gündem eğildi işe,
Manşet manşet yazdı, duyuldu sesimiz.
Karagöllü Tural düşmedi peşe,
Her fırsatta haykırdı: "Islah edilsin!" sesimiz.

Yıllar süren çile, hasret sona erdi,
Şimdi akıyor sular yolun altından.
Gönül rahatlığı, huzur şimdi yurdu,
Cömat geçiyor menfezler altından.

Bu akşam ayrı bir bereket vardı,
Müftümüz geldi, nur indi Camiye.
Teravi heyecan, huşu ile kıldı,
Dualar yükseldi semaya hediye.

Namaz sonrası tatlı bir sohbet,
Cemaat akın etti İmam Ersin'in evine.
Kur'an sesi, dualar, özlem ve hasret,
Çaylar içildi Yaradan'ın sevgisine.

Yaşlılar, gençler, hep bir ağızdan,
Dua muhabbeti, zikir, huzur dolu an.
Bereket yağmuru, sel değil rahmet,
Şükürler olsun, tamamdı bu devran.

Artık korku yok, sadece hatıra,
Taşkın dereler ıslah oldu nihayet.
Selam olsun emek veren o canlara,
Selam olsun bu güzel Cömat'a, millete.

Ömer TURAL 25, 02, 2026