Duvarlara yazmıştım umutlarımı,
Tavana çizmiştim sevgiyi.
Başucumda 20. sayfasında kaldığım
Ve asla tamamlayamayacağım kitabım.
Tavan şimdi yok;
Üst kattaki komşunun bebeğiyle yanyanayım
O hayata gözlerini daha açamadan kapamış.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta