Duvarlara yazmıştım umutlarımı,
Tavana çizmiştim sevgiyi.
Başucumda 20. sayfasında kaldığım
Ve asla tamamlayamayacağım kitabım.
Tavan şimdi yok;
Üst kattaki komşunun bebeğiyle yanyanayım
O hayata gözlerini daha açamadan kapamış.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta