Öyle bir deprem ki benim gördüğüm
Şiddetinden bütün düşler yıkılır.
Ha varsın, ha yoksun herşey kördüğüm.
Ulu çınar gibi başlar yıkılır.
Küflenir özünü koyduğun hurçlar.
Ak sütle karsan da karetmez harçlar.
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




sana ulaşan deprem seni yıksada öldürmesin sakın...bize lazımsın....
Anlam ve hece uyumuyla çok güzel bir şiirdi kutlarım emeğinizi. Tam puanımla sevgiler selamlar...
güzel bir anlatımdı Ümit bey.kutluyorum şiirinizi ve sizi.saygılarımla
kurular yanında yaşlarda yıkılır güzel anlatımdı,yüreğine sağlık,tebrikler
hocam çok etkileyici bir şiir olmuş tebrikler.
Davul çal;zurna çal duymaz hiç kimse
Tellal ol;dağlara çık;bakmaz hiç kimse
Bu akmış;bu kara saymaz hiç kimse
Allahın selamını;hiç'e sayanlar var
Bir selam'a salya akıtan;ne namertler var.....
Kutlarım...Dooooost .Yüreğin dert görmesin.kalemin daim olsun.saygılarımla
Tebrikler ÜMİT bey.
Harika bir şiirdi.Biraç dörtlük dara olsaydı keşke..
Tebrikler.Gönlüne sağlık.
Harişkasın Üstad.İşte öyle bir deprem herşeyi tersyüz etmiş. Yüreğine sağlık. Tebrikler
Selam, sevgi ve saygıyla
Seyfeddin Karahocagil
HIMM. DEPREM OLARAK TASVİR ETTİĞİNİZ BU ŞİDDETİ VE ÇAPI BÜYÜK OLAYIN SİZDEKİ ETKİSİNİ, BİZLERE ÇOK BAŞARILI YANSITMIŞSINIZ. TEBRİKLER.
Güzel ifadelerle başarılı bir şiir. Kutluyorum.
karetmez = kâr etmez
Bu şiir ile ilgili 27 tane yorum bulunmakta