Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
İçimi yaktı... Ne büyük heyecan değil mi, insanın sevdiğine bir şey vermesi, o mutluluğu birlikte paylaşması!.. Verilen şey önemli değil, varılan yer önemli... O an bir bakış, bir tebessüm, biraz sessizlik insana neler anlatmaz ki?.. O an zamanın da durduğu andır belki... Yaşamın en anlam kazandığı an, ölümsüzlük odur belki de... Belki de var olmanın gereği bu... Ama, sonun başladığı nokta... O aynışey değil, hatta o ölüm bile değil... O, saniye saniye eriyip yok olma, bitiş noktası belki de... Yüreğinize sağlık... Sizi candan kutlarım.. Tostça kalın, sevgiyle kalın...Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta