Demedim!İçimde kopan fırtınayı kimseye demedim!Bir şehir yıkıldı içimde—Sokak sokak, anı anı, nefes nefes…Ve ben enkazın altında bile“Sarsıldım” demedim!
Güvendim…Kırıldım!Ama dönüp de kimseye“Beni yaraladınız” demedim!Çünkü öğrendim—İnsan, en çok sevdiğinden üşürmüş.
Bir köpeğin gözlerinde gördüm kendimi,Atılmış, unutulmuş ama hâlâ bekleyen…Bir martının çığlığında duydum içimi,Yüksek, keskin ve kimseye ulaşmayan!
Seni düşünürken
Bir çakıl taşı ısınır içimde
Bir kuş gelir yüreğimin ucuna konar
Bir gelincik açılır ansızın
Bir gelincik sinsi sinsi kanar
Seni düşünürken
Devamını Oku
Bir çakıl taşı ısınır içimde
Bir kuş gelir yüreğimin ucuna konar
Bir gelincik açılır ansızın
Bir gelincik sinsi sinsi kanar
Seni düşünürken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta