Deme bana bu son bahardır
İlk günkü gibi açsin çiçekler
Yağan yağmur her biri gözümde
Bir nehir gibi akıp gider
Deme bana başka bahar
İlk günden kalan bu eser
Yıkılmaz bir güçlü bir duvar
Tam kalbimden eser durur
Bu yazı son ilkaz Sana dinle
Deme bana artık bu son bahar
İlk akşamdan ötede bir garip yazı
Kalemim ucundan akan bir nehir
Kayıt Tarihi : 26.09.2026 04:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
18 Eylül 2004'te Batman'da doğdum. Şu an Kâtip Çelebi Üniversitesi Hemşirelik Bölümü'nde okuyorum. İçimde hep iki şey büyüdü: başarmak, ve insanların beni gerçekten tanıması. Kalabalığın içinde görülmeden geçip gitmek istemedim hiç — bir yerde, bir gönülde iz bırakmak istedim. Belki de bu yüzden şiire sığındım: söylediğim her dize, "buradayım, ben de bir şeyim" demenin bir yoluydu. Yalnız yürümeyi bilirim, ama yalnızlığımın kimsesizlik olmadığını da bilirim. Başarmak istiyorum — ama en çok, biri bana baktığında beni gerçekten görsün istiyorum. Bu şiirler, o görülme isteğinin sessiz sesidir.
TÜM YORUMLAR (1)