Deler Geçer Şiiri - Töre Hanım

​Hani bir söz vardır, bilirsin...
Bazı dert vardır, gelir geçer derler.
Bir yağmur gibi yağar, toprağa karışır gider,
İzini sürersin de bulamazsın bir zaman sonra.
Ama bazısı da vardır ki sevdiğim,
Gelip geçmez; deler geçer.
Ruhunun en ince yerinden vurur da,
Susturur bütün dünyayı, sesini içine gömer.
​Bu nasıl derttir böyle?
Yüreğime bir kor gibi düştü, sönmek bilmez.
Avuçlarımda tutsam yakıyor, bıraksam düşmüyor.
Atsan atılmıyor, satsan satılmıyor...
Bir miras gibi kaldı boynumda bu sevdanın ağırlığı,
Taşıyamıyorum ama bırakmaya da kıyamıyorum.
​"Unutayım artık," diyorum, aynadaki yüzüme bakıp,
"Bitti bu masal, uyandım," diyorum her sabah.
Ama nafile...
O sahte güç gösterileri bir nefeste yıkılıyor.
Unutulmuyor işte, unutulmuyor.
Gözümü kapatsam sesin, açsam hayalin,
Hangi aynaya baksam, yüzümde senin yorgunluğun.
​Bazısı rüzgârdır, değer geçer tenine,
Senin sevdan ise uçurumdur, çeker beni dibine.
Bir kadının sabrını, bir kadının ömrünü,
Böyle perişan edip gitmek miydi nasibin?
​Saçlarımın arasına gizledim bu sevdanın beyazını,
Her telinde bir hatıra, her telinde bir kırgınlık.
Kimselere anlatamadım, sustum da sustum...
Zaten anlatsam kim anlar, kim derman olur bu sızıya?
Bir kadın vazgeçerse dünya durur derler,
Ben benden geçtim de, senden bir türlü geçemedim.
İçimdeki bu sağır boşluk, bu dinmeyen uğultu,
Hep senin adını sayıklıyor her nefeste.
​Senin sevdan işte böyle bir şey ulann...
Hani derler ya, her şeyin bir çaresi bulunur,
Ölümden gayrı her yara sarılır, her acı diner.
Yalanmış! Benim yaram senmişsin, merhemim de sen.
Kendi celladına aşık bir kadın gibi bıraktın beni,
Ne ölmek mümkün bu dertle, ne yaşamak eskisi gibi.
Şimdi hangi yana dönsem, hangi şehre kaçsam,
Sırtımda bu sevda, yüreğimde bu delip geçen yara...
Öylece kaldım işte, dertsizlerin arasında en dertli.