Karanlık bir gecede
zifiri karanlık, hava ayaz mı ayaz
Nasıl düştüm bu hale, ten ateşler içinde
yüz bembeyaz!
Amâ insan misali evhamlı bu gecede
bir ıssız semtindeyim bir kentin.
Nasıl olduğunu bilmeden yürüyor bir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta