Değmez Diye Şiiri - Dr Yusuf Polat

Zamansız gidişlerin gölgesi düştü yüzüme,
Bir daha eskisi gibi gülemedim.
Kimseler bilmedi içimde kopan kıyameti,
Kendi enkazımda kendime yer bulamadım.

Kırık heveslerin son durağıyım şimdi,
Yarım kalmış duaların sessizliğinde…
Bir zaman gönül incinmesin diye sustum,
Kendim eksildim başkalarının sevincinde.

Çok yol aldık, çok değiştik zamanla, çok
Her yol biraz uzaklaştırdı bizi bizden.
Bir vakit gönül koymasınlar diye sustuk,
Şimdi şu gönlümüzü koruyoruz herkesten.

İnsan büyüdükçe anlamıyormuş herkesi;
Kimi affediyor, kimi bırakıyor kendi hâline.
Eskiden susardık, incinmesin kimse diye,
Şimdi susuyoruz, değmez diye…

Artık her gidişin de ardından koşmuyorum.
Bırakıyorum yollar, sahibini götürsün.
Bir zamanlar
Başkalarını kaybetmekten korkan kalbim,
Şimdi ise kendini kaybetmemek için susuyor.