Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirinizi baştan sona dikkatle okudum lakin onca şeyi değişmediğiniz o en değerli şeyinizi bir türlü anlayamadım. Keşke şiirinizi biraz daha avami yazsaydınız da bizim gibi yüzde doksan dokuzu avam olan kimseler de müstefid olsaydı.
Hayırlı imtihanlar Zikrettin bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta