Değirmen Şiiri - Ebubekir Ocak

O da bu değirmende bir yatak taşıydı .
Bizi de öğüttü biliyorsun .
O çarkı döndüren
cildimin üzerinde kıvrılan
damarımda ki kan
karıklarda ki su
manzaraların üfürüğü
değirmen
ve bir adam
taşın öğüttüğü

Akşemsettin hazretleri de bırakmış ardında
nice öğüten .
Burada ,
yanıbaşımızda ki sarı Halife de .
Bir köylü güzeline bile vurulmuş hatta biri bu değirmende
Atmaca ,
Kolunu kaptırmış bile isteye
sırf sevdiğinden fazlası olmasın diye .

bu münezzeh sevdaya sen de düştün biliyorum .
zihninde çırpınıp duran anıların
uslanmaz bir çocuk olduğunu sonraları farkettim
ben de o zamanlar çocuktum .
bir türkü tuttursan susmuyordum .
o zamanlar yüreğim genişti , temizdi elbet
ne bir siyah leke vardı ne de art niyet
yalnızca kömür vardı
bir de evimizin zifte bulanmış duvarları

-Kömür -

Koparılmış resimler var elimde
Çizilmişler kalemle
sakalında kömür karası bir adam
kucağında bir çocuk
bu memleketin harcıdır soğuk .
Düşünsene
babam ısıtmak için yüreğini bile yakıyor .

Ürkütücü geçitleri vardı hatırlıyorum .
iki kazanın arasından geçsem
korkmadan geçebilsem
varıyordum ona .
Ama kurbanlıklar gelince kaçıyordum hep
Rabbim yardım et !
Babam öfkelenince kömür karası oluyor

Yığınla gelirdi evin arka tarafına .
Üzerinde koşturmak belki de sen yorulma diyeydi .
Bilirim cevherlerde öğütür bu değirmen
ama kömür balyozla parçalanır
süpürgenin sapı yöneticinin sırtında
İbrahim ağanın laneti babamın omzunda
Ey mürşid yardım et !
bunca yükün altında babamın yüreği titriyor .

Boynu tutulmuş bir adam daha vardı .
O da kaldıramadı sanırım bazı yükleri .
anımsarım daima makbuzları , fişleri ,
çalınan üye aidatlarını
komşuna iyilik yapmıştın ya hani
sırtından vurmuştu sonra seni .
biliyorum , bilmem mi sandın
üst üste sigaranı yakardın
bizde içerdik seninle beraber
bak
anam rutubetli odalarda sabrediyor .

brülör ve kazanlar temizlenecek
faturalar işlenip vergiden düşecek
sazın telinde muhabbet kuşu
bir sabah vakti göğe konmuş uçuyor .

gülmelerin resimlerde saklı şimdi
biliyorum
babam haklı ey Rabbim
Naci’de kötü Hilmi’de
dedem olsa yol gösterirdi
ama ardına bakmadan çoğu şeyi bırakıp gidiyor .

bir değirmen kaldı
bir yatak taşı .
bir mürşit
bir oluk
bir kol kaldı .
babamın cevheri
sönük mü kaldı ?
söyleyin
söyleyin nolur
sevdiğim adam kayboluyor .

Ebubekir Ocak
04.08.2026