Kar taneleri, ancak, yere düşünce kavuşurlar.
Dolanır dururlar da semada,
Bir türlü tutuşamazlar el ele,
Toprağa düşünce anlarlar, birbirlerinin değerini.
Sımsıkı yapışırlar bir birlerine, kenetlenirler, kopmamacasına.
Bazen çığ olurlar, yuvarlanırlar tepelerden.
Yıkarlar, önüne geleni hırsla, çığlık çığlığa.
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Ferhat bey şiiriniz harika. Özellikle ilk kıtasına bayıldım.
Tebrik ediyorum.
tebrik ve sevgiler.
başarılarınızın devamını diliyorum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta