Defterin Kıyısı Şiiri - Kasım Kobakçı

Siyah mürekkepler damlattım,
Cümle fanileri aldattım,
Bomboş defterin kıyısına.
*
Güzelleşsin diye, çabamla,
Yırtık yaprak dolar, hatamla,
Çirkin suratlar, göze batar.
*
Evren sanki, dipsiz uçurum,
Her yanda, yozlaşmış pis durum,
Gözyaşıyla dolar, şu boğaz.
*
Zalim anılar, esir alır,
Bütün prangalar, daralır,
Boynuma asılır, urganlar.
*
Sakladım kederi, derine,
Gömdüm sızıyı, diplerine,
Sırtlandım, çileli dertleri.
*
Toprakta, tohumlar paslanır,
Zehirli fidanlar, canlanır,
Beynimde, ordular çarpışır.
*
Mevsimler, fırtına misali,
Geçmişin tükendi, mecali,
Çehremde yıldızlar parçalı.
*
Semalar, tümüyle nefessiz,
Simalar, büsbütün kimsesiz,
Gönlümde, boralar kopmakta.
*
Çukurlar, sahte şahıs dolu,
Her taraf, şeytanların yolu,
Hainler, maskeyle geziyor.
*
Derinden, vahşet boşalıyor,
Zindanlar, alevle taşıyor,
Kilitler vurulsun, her yere.
*
Fikirler, sancıyla inliyor,
Yürekler, korkuyla titriyor,
Alem baştan başa, kül oldu.