Defol Git Artık Kalbimden..

Bir insan bu kadar mı acımasız olur be?
Hiç mi titremez elin, bir kalbi paramparça ederken?
Sana tertemiz inanan bir insanın
gözyaşlarında boğarken hiç mi utanmazsin ulannnn....
Ben sana bir kalp verdim, oyuncak değil....
İçinde umutlarım, hayallerim, dualarım vardı.
Sen hepsini ayaklarının altına alırken
hangi yüzle kendine insan diyebildin?
Ben seni sevdim diye bu kadar mı büyüttün kendini?
Yoksa benim sevgimi kendi karakterine mi benzettin......
Ne büyük yanılgıymışsın be ...
Seni adam sanıp gönlümü açmışım,
meğer içimdeki en güzel duyguların
karşısında koca bir hiç varmış.
Ulan, sen kimsin ki......
ben senin vicdansızlığını sırtımda taşıyayım?
Soysuzluğunu da al, sahte sevgini deeeee ulann
Şerefsizce kırdığın bu kalbin
önünde bir daha sakın masum rolü oynama....
Ben senin sevginle değil,
sana verdiğim değerin altında ezildim.
Şimdi al o sahte yüreğini,
defol git......
Benim kalbimde sana ayrılan yer
çoktan mezara gömüldü.....
Bugün içimde ne sevgi kaldı ne de sana ayrılmış bir merhamet…
Biriktirdiğim ne varsa dökeceğim artık.
Öyle üç beş kırgınlık değil benimki,
Sen benim güvenimi, sevgimi, inancımı
birer birer toprağa gömdün.
Ben sustukça kendini haklı sandın,
ben ağladıkça adamlığından ödün vermedin.
Ama artık yeter.....yeter artık...
Benim de sabrımın bir sonu,
yüreğimin de taşıyamayacağı bir yük var.
Ulan, ben seni nasıl sevmişim böyle?
Hangi aklımın köşesinde saklamışım seni?
Yeter artık yeterrrrrr
Ben senin vicdansızlığını taşımaktan yoruldum.
Senin her susuşuna bir anlam yüklemekten,
her yalanına bir bahane bulmaktan,
her gidişinde kapının arkasında beklemekten yoruldum.
Ulan, ben seni nasıl sevmişim böyle?
Hangi aklımın köşesinde saklamışım seni?
Ben sana yüreğimin en temiz yerini açmışım,
sen o kapıdan kirli ayaklarınla girmişsin.
Ben seni adam yerine koyup gönlümü vermişim,
sen sevgiyi bile taşıyamayacak kadar zavallı çıkmışsın.
Defol artık....defolllllll
Ne adın kalsın dilimde,
ne gölgen düşsün geceme.
Soysuzluğunu da al, yalanlarını da,
o sahte sevgini de topla git!
Ben senin ardında ağlayacak kadar
değersiz değilim.
Ama kahretsin ki seni sevecek kadar
çok temizmiş bu kalp.
Şerefsiz!
İnsan sevdiğinin canını bu kadar yakar mı?
Bir çift güzel sözle umut verip
sonra o umudu kendi elleriyle boğar mı?
Sen benim gözlerimdeki ışığı söndürürken
hiç mi utanmadın?
Hiç mi düşünmedin,
bu insan geceleri nasıl uyuyor,
hangi acıyla sabaha çıkıyor diye?
Ben senin için kaç gece kendimle kavga ettim,
kaç defa gururumu yutup sustum,
kaç defa içim kan ağlarken
dışarıya iyiyim diye güldüm, biliyor musun?
Sen bilmiyorsun!
Çünkü senin derdin hiçbir zaman
bir kalbin nasıl attığı olmadı.
Sen yalnızca kendi keyfine baktın.
Şimdi çık karşıma da bir kere adam gibi konuşş....
Yüzüme bakıp söyle....
Sevmedin mi, yoksa sevmeyi mi beceremedin?
Beni mi kandırdın, kendini mi?
Yoksa bir insanın tertemiz duygularını
oyuncak sanacak kadar mı küçüktün?
Ben artık cevap da istemiyorum.
Çünkü senin vereceğin hiçbir cevap
bende kırılan bir şeyi onaramaz.
Git.... defol git
Ardına bakmadan git...
Bir daha da sakın ha,
yarım bıraktığın yerden hayatıma girmeye kalkma.
Ben senin canın sıkıldığında hatırlayacağın,
yalnız kaldığında kapısını çalacağın
bir liman değilim.
Ve şunu iyi dinle...
Benim sevgim senin gibi ucuz değildi.
Ben severken hesaba katmadım,
sen giderken ardına bakmadın.
Aramızdaki fark işte tam da buydu.
Ben seni adam gibi sevdim,
sen sevgime bile layık olamadın....
Şimdi kalbim yaralıysa yaralı,
gözlerim doluyorsa dolsun.
Ama bir daha senin önünde eğilmem
Çünkü ben kaybettiğimde bile
insanlığımı kaybetmedim.
Defol git be ...defolllllll
Sen benim kalbimde bir ömür sanmıştın kendini..
oysa şimdi adını bile anmaya
değmeyecek bir pişmanlıksın...
Defol git artık gitttttttt.....