Dedim de dedim... Şiiri - Raif Kemal Taner

Ben bu hayatta en çok susmayı sevdim.
Gidenin arkasından bakana,
yolu kaybetmiştir, döner, dedim.
Gözündeki yaşı saklayan dosta,
gözüme toz kaçtı, neşeden, dedim.
Yalnızlığını odalara sığdıramayana,
kalabalıklar yorucu, en iyisi bu, dedim.
Yarınına karanlıkta bakan adama,
sabahı pek yakındır, görürsün, dedim.
Tükendiğini belli etmeyen insana,
enerjin harika, maşallah, dedim.
Son ümidini de cebine koyana,
daha çok yolumuz var, acele etme, dedim.
Sonra bana da iyi gelecektir, dedim.
Yoruldum ama alışıyorum, dedim.
Birazdan geçer, dedim.
Hepsini yuttum, dedim.
Dedim, dedim, dedim…