DAĞLARIN HAPSİNDE
Karış karış gezdim Laçin ovasını dağını,
Şu dağlarda bir kervan kalmadı artık.
Genç yaşta bitirdim ömrümün bağını,
Dizimde ferim dermanım kalmadı artık.
Ortaokul bitti, çobanlık geldi,
İki büyük abim şehre yöneldi.
Yalnızlık içimde bağrımı deldi,
Yanımda bir insan kalmadı artık.
Ne bir düğün gördüm, ne bayram bildim,
Yalnız bir askerlik için köyden eksildim.
Dağların başında bittim, ezildim,
Göğsümde vuracak can kalmadı artık.
Hep karşı dağlara bakar yanardım.
Buradan kurtulma düşü kurardım.
Yalnızlık çarkında söndüm, sarardım,
Gitmeye takatim kalmadı artık.
Yaşım genç olsa da dizim yoruldu,
Gönlümde dert üstüne dertler kanuldu.
Gençliğim bu dağlarda bitti, kayboldu,
Sığınacak ne dost ne mekan kalmadı artık.
Yalnızlık bitirdi beni bu dağlarda,
Akranlar gezerken bahçelerde bağlarda.
Ömrüm zayi oldu en taze çağlarda,
Bakılacak hiç bir yanım kalmadı artık.
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 21:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!