Dediler aşk için bir dar sokaktır.
Girenin çıkışı yalan dediler.
Ucundaki kapı her dem uzaktır.
Duvarı sis, taşı duman dediler.
Pencereler kördür, yüksektir duvar.
Her kapısı kilit, her evi hisar.
Satılır umutlar, kurulur pazar.
Sorma, orda herkes yaban dediler.
Dinlemedim, girdim o dar sokağa.
Yol bulamadım hiç yanan ocağa.
Bir taş gibi düştüm soğuk toprağa.
Baktılar hâlime, talan dediler.
Derken bir pencere, aralık perde.
Bir ses çağırdı: "Kalk, üşüme yerde."
Bir el uzandı ki ortak bu derde.
Kimdi, bilmem; ona insan dediler.
Kör pencerelerim ışıkla doldu.
O dar sokak şimdi bir yuva oldu.
Aradığım meğer bir sıcak koldu.
Ben "ev" dedim, onlar "zindan" dediler.
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 10:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!