Dedik Ya! Şiiri - Mecit Aktürk

Uçma bilmeyene kanat takılmaz
Gökte aranması zahmettir göze!
Ölünce şöhrete, şana bakılmaz
Dedik ya! Gönüldür tek pâye bize.

İzine baş koyduk candan sevginin
Hazmı kolay olmaz haksız övgünün
Hesabı açıkken, dünün bugünün
Daha yük vermeyin, zayıf, âcize.

Karanlık dehlizde olsak da çıra
Biliriz sebep ne ateşe, hara
Yaradan ayağı yazınca dur'a
Lokman da biçare dermansız dize.

Toprağa çok sağlam bassa da kadem
Uçmaya meyilli her benî âdem.
Allah'a kulluktur gâyemiz madem
Sadakat beklenir verilen söze.

O söz ki, ezelden, bezm-i elestten
Kim bilir kaç kere geçtik bu testten
Akleden vazgeçmez O Yâr O dosttan
Sarp yol aşılmadan varılmaz düze.

Ey nefsim! Kibirdir en büyük âfet
Aç bir mezarı da, gör ne âkibet
Rehberin Resûl'ün, O'nu takib et
Sönmeden serdeki ferli âvize...