yüzün solgun bir yaprak
gökyüzünden yuvarlanarak
avcuma dolmayı bekleyen
hüzün
sonbahardan sonra en çok yakışan sana
saçların her türlü sırrını örten bir kumaş
kestikçe koyulaşan yalnızlığın köklerine uzanan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta