9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sırtını çevirdin,
çehreme bakarken,
Dikkatliydin dün,
perdenin ardında,
Her yere dağıldın,
yetişkin gibi durmadın,
Eski çağlardan,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta