Darmadağın Şiiri - Ömer Tural

DARMADAĞIN OLMA CAN 🍂
​
Yine hazan geldi, çöktü bağlara,
Yaprak solar ama dal darmadağın.
Sessizce bakarsın duman dağlara,
Rüzgâr eser ama yol darmadağın.
​
Felek sitem eder, yükler derdini,
Hazan elbet alır bülbül virdini.
Gönül bir hüzünle yıkar bendini,
Gözden akan yaşla göl darmadağın.

​Ayrılık dedikleri bağrı deler,
Gündüzü karartır, geceye eler.
Sıra dağlar aşar, boranlar geler,
Açılan goncada gül darmadağın.
​
Üzülme be dostum, devran dönende,
Umut ışıkları birden sönende,
Çaresiz bir sızı kalbe inende,
Kelam yetmez olur, dil darmadağın.
​
Tural der ki hüznü getiren Eylül,
Her dökülen yaprak bahara ödül.
Sonsuz acılara etme sen gönül,
Yıkılmış kent gibi ol darmadağın.

Ömer TURAL , Duyguların şairi