aşk’tan acı, seviden öte anlamak,
ödümden acıya yamandım, ham meyve dalında çürüdü
ve zehri öğrendi ozanlar, kalanlara can dizildi
ekmek, su, şarap, gölgesi, hepsinden öte üç direk
can çekildi zalim kılıcıyla göğe, gölgede dize serildi …
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta