Çukurova'nın Esmer Çocuğu
Ve gece karanlık,
Usandım yorgun şehirlerin nöbetlerinden
Biliyor musun,
Gelmedi beklediğimiz mevsim
Düşüyorum dallarından hayatın
İnanmazsın saçlarım papatya tarlası
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta