Sen gündüzlerimde yoksun,
Gecelerime de her dem uğramazsın.
Lâkin ne vakit korkular diz çöker,
Ne vakit yasaklar susar içimde,
Bir vakit gelir ki...
Sen artık kalbimde değilsin;
Kalbim dediğim şeyin ta kendisisin.
Ben sana nasıl leke süreyim
Hangi kir değebilir ki
Uğruna bin geceyi sessizce tükettiğim
O tertemiz hasrete...
Zira insan,
En çok kavuşamadığını saklar içinde.
En çok dokunamadığını korur.
Ve bazı sevdalar vardır;
Ne yaşanmıştır bütünüyle
Ne de vazgeçilmiştir onlardan.
İşte sen,
Benim hiç dokunamadığım
Ama ömrüm boyunca
Bitirmeye kıyamadığım daimi duamsın.
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 14:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20261116 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!