Dağların Nergisi Şiiri - Kasım Kobakçı

Solgun bu dağların nergisi solgun,
Herkesin belleği hislere durgun,
Ne geçmiş ne bugün bilinmez olmuş,
Çağrışım yitikmiş zihinler yorgun.
*
Notalar karışmış tını uyumsuz,
Bakıyorum bütün kırlar kokusuz,
Hatıra gölgedir başka umut yok,
Günlerdir beklerim ruhum duygusuz.
*
Kokular dumana dönmüş tütüyor,
Çağrışımlar peşi sıra yitiyor,
Çiçekten çiçeğe koku kalmamış,
Lavanta mevsimi erken bitiyor.
*
Maziye susayan arar dokuyu,
Kim sunacak dilde eski tutkuyu,
Kimi güle bakar kimi sümbüle,
Vakit geçirmeden at bu korkuyu.