Dağ Çocuğu Şiiri - Recep Duran

Recep Duran
13

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Dağ Çocuğu

Karaydı giydiği önlük örgüsü de sökük
Gündüz güçler sokağında gece ocaklık başında
Eller yumuk, cepken delik, beli ezik
Dağ çocuğu bu, gündüz öküz önünde, gece düşünde, gün be gün dönmece
Irgat misali köyde gel denilince gelince, git denilince gidince
Sorgusuz, sualsiz, yorumsuz, dudaklardan dökülen birkaç söz kırıntısı
Peki dede, peki baba, peki amca işin sonu bilmece
Bir damda, bir ahırda, bir bağda, bir tarlada iş nerede ise orada
Gözü büyürdü bazen çocuğun kurduğu düşle, bende büyüyünce
Ekerim, biçerim, satarım kazanırım hem de yüklüce
Gökkuşağına kurduğum salıncağım nerede, aşkım, sevdam nerede
Nerede beni taşıyacak bulutlarım, hayallerim nerede
Heyhat! Nasırlı ellerim var benim, kınası bumudur acaba kirlice
Ah desem yunmaz, vah desem duyulmaz kaderim demek ki böylece
Yollarım nerede, denizim nerede ve bilmediğim mekânlarım nerede
Nerede gençliğim, heyecanlarım nerede, kurduğum düşlerim nerede
Vakit erişip zamanın eskitip büyüttüğü ben, köyden gidince
Gün gelir erince, içteki ruh ne akar ne kokar
Bir bakmışsın kara bir tahta, gözler kitapta, düşler ufukta
Besle ruhumu öğretmenim bilginle donat beni ve anlat
Sevgiyi anlat, ahlakı anlat, sanatı anlat yeniden çiz öğretmenim
Çiz ki yüreğim coşsun, vatanı anlat, kalemi anlat, silgiyi anlat
Derdi anlat, tasayı anlat, duyguyu anlat, yeniden çiz beni öğretmenim
Memleket havalarını anlat bana, yanık bağ türkülerini anlat, aşkı anlat
Çiz beni öğretmenim, öyle çiz ki; şiir olsun içimdeki hasretim
Özlemi anlat, sılayı anlat, ruhu anlat, içimdeki bana; bir ben daha kat
Çiz öğretmenim öyle çiz ki deryayı anlat, sevdayı anlat, güfteyi anlat, besteyi anlat
Öfkeyi anlat, cesareti anlat, feryadı anlat, yeniden çiz beni öğretmenim
Çiz ki dağlar bağ olsun, bilmeyenler edebince sussun, terbiyeyi anlat
Kuş olup kanat taksam da koluma uçarak, edebi anlat, mabedi anlat
Düz olsun yokuş yollar dağı anlat, ormanı anlat, kıvrımı anlat,
Erisin bilgi ışığın, dibine vermese de aydınlığın, yine de anlat bana
Mumu anlat, seni anlat, anlat öğretmenim, hayatı anlat bana, anlat öğretmenim.

Recep Duran
Kayıt Tarihi : 22.02.2015 12:55:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Mustafa Sarıoğlu
    Mustafa Sarıoğlu

    Bu şiiri okurken, yalnızca bir çocuğun hayat hikâyesini değil, yoksulluğun içinden geçerek hayallerine ulaşmaya çalışan bir insanın iç yolculuğunu hissettim. “Eller yumuk, cepken delik, beli ezik” dizelerindeki hayatın sertliği, “Nerede gençliğim, heyecanlarım nerede, kurduğum düşlerim nerede” dizelerinde yerini derin bir hüzne bırakıyor. Fakat “Bir bakmışsın kara bir tahta, gözler kitapta, düşler ufukta” dizesiyle şiir birden aydınlanıyor; sanki daralan hayatın önüne eğitim geniş bir ufuk açıyor. “Yeniden çiz beni öğretmenim” sözü ise şiirin bende en çok iz bırakan taraflarından biri oldu. Çünkü burada öğretmen, yalnızca bilgi veren değil, insanın içindeki dünyayı keşfetmesine ve kendisini yeniden kurmasına dokunan bir rehber olarak karşımıza çıkıyor. Şiirin “Hayatı anlat bana, anlat öğretmenim” diye bitmesi de bütün bu yolculuğu çok güzel tamamlıyor. Şiiri sevdim; çünkü gösterişe yaslanmadan, emeği, yoksulluğu, hayali ve eğitimi aynı hikâyenin içinde buluşturuyor ve insana, hayatın ne kadar zor olursa olsun yeniden çizilebileceğini hissettiriyor.

    Cevap Yaz
  • NihalK
    NihalK

    Öğretmenlik başka bir aşk, işte anlamı, dedirten dizeler, gönülden kutlarım.

    Cevap Yaz
  • Adnan Ocak
    Adnan Ocak

    Bu şiir kanaatimce Ceyhun Atuf Kansu'nun Dünyanın Bütün Çiçekleri şiiriyle boy ölçüşebilecek bir şiir olarak karşımızda duruyor. Belli ki şair tıpkı bahsi geçen şiirdeki gibi bir yaşanmışlığı mısralarına yansıtmış,ne iyi yapmış. Yüreğine sağlık Recep Duran.

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (3)