Dağ Çiçeğim Şiiri - Önder Karaçay

Dağ rüzgarları kekik kokusu getirdikçe burnuma dağ çiçeklerinin geniz yakan kokusu düşer aklıma

Öğlen güneşi bir portakal gibi gözükürdü gözlerime
Dağın tepesinden dağın etekleriyle denizin öpüştüğü yerleri seyrederdim senin gözlerinde

Kuşlar gökyüzünün maviliğini yarıp üzerimizden uçuyorlardı
Gün güneşi gölgeye çekiyordu kanat sesleri çiçeklerin dikenlerini titretirken

Avuçlarımın içi yanıyordu diken yaralarından, ellerim yine de dağ çiçekleri kokuyordu

Dağların doruklarında bulutlar yarı uyanıktı
Sisle çizgisini birleştirmiş, ufuklar serin çayırları ıslatmış üzerine uzanıp uyumayı özletiyordu

Uykusuz ve yorgun bedenimin karşısında dağların dorukları öyle büyülü, öyle yüceydi ki kederime dar gelir gibi görünüyordu

Yağmurun yerde biriktirdiği suda kendime baktığımda,
Bir aynadan daha berraktı su,
Rüzgarla dalgalanan su resimlerini titreşime aldığında eğilip bakamıyordum, bulanık görünmeye

Gece üzerimize çökmüş, bizim gibi dağların tepelerini dağ çiçekleri terk etmemişti
Gece üzerimize yıldız yağdırıyordu fısıltı anlam yitirmişti bu sessizlikte
İç sesim sese gelmiş, yüreğimin yaralarını öpüyordu

Göğsümün üzerinde yürek vuruşlarımı daha fazla hissediyordum
Burada sözle konuşulmuyordu korkulu istekler can çekişiyordu

Kayaların rengi koyu boz yeşili byeyaza dönüşüyordu
Bulutlar dorukta bilinmedik bir şeklindeydiler
Mavilikler bulutların arasından oradan oraya seğirtiyor bir gidip bir gelip yeniden kaynaşıyorlardı

Bütün güzelliklerin tepelere gizlendiğini düşündüm
Bulutların dibinde, dağın yüreğinde, çiçeklerin elinde bir avcı gibiydim

Sen artık benim dağ çiçeğimdin
Seni benzetecek başka benzeri olmayan güzellik bulamadım
İçimde bir gece vardı, senden başka o karanlığı kimse silkeleyemiyordu

İçime bir kor gibi bu dağların tepesinde düşmüştün
Sen yoksan dağlar kış kıyametti bana
Sözlerim uzun sürdü ulaştıramadım kulaklarına sesim içime düştü, gözlerin gözlerime

Özlemini nasıl dindirebilirim dağ çiçekleri kokuyor sevdalarım
Yüreğime anlatabilirsem, seni de anlarım

Düşleri gerçeğe döndürmekle, gerçeği düş gibi yaşamak çelişkisinin ayrımında hatam kendimi düş ustası gibi görmekti

Dağları sisler basar, çiğ düşerdi üzerine dağ çiçeklerinin solduğu gün
Sevdamın sonuydu dağ çiçeğim
Yüksek dağların göz değmemiş çiçekleri gibi bana hep erişilmez oldun

Önder Karaçay