Humay konuk zühre gile Der ki zühre deva dile
Dileğini kalem kalem De afağa güle güle
Zühre söyler evimde at Atta akıl deni bayat
Derim ata elin uzat Acip konuş atım uyat
Humay demiş zühre atın Evin islam kibel zatın
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta