Humay konuk zühre gile Der ki zühre deva dile
Dileğini kalem kalem De afağa güle güle
Zühre söyler evimde at Atta akıl deni bayat
Derim ata elin uzat Acip konuş atım uyat
Humay demiş zühre atın Evin islam kibel zatın
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta