Bir çöplükten bahsediyorlarmış, bir çöplükten.
Şehrin ortasında ve yalnız.
Kulak misafiri oldum da istemeden, meğer benmişim o bahsettikleri.
Neden beni kastediyorlar ki sürekli, neden katlediyorlar beni neden?
Kendime bir yer bulmuştum kendi içimde, çok uzun bir tünel kazmıştım, binlerce duygu biriktirmiştim.
Ne dememi bekliyorsunuz, ne demeli bilemedim.
İllede gerek varsa itirafa , evet o çöplük benim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta