Takıp takıştıran, bir türlü yakıştıramayanlar karşısında
Çöp adamın temizliğine bir kez daha hayran kaldım
Sadeliği ve inceliğiyle göz kamaştırıyordu
Hani kalem kılıçtan keskindir diyorlar ya
Çöp adam kalemi alıp hepimizi kesmek istiyordu
Çöp adam, çöp adam dedim diye yanlış tanımayın
Pis değildi ki çöp adam, hiç hasta da olmuyordu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta