bir orman ki hep gece gidiyorum oraya
karanlık ve soğuk olduğunda
sis bastığında ve yağmur yağdığında,
yangın çıkınca kaçıyorum avaz avaza
sonra bir orman görüyorum düşümde
gecenin morluğunda çıkıyorum çıplak ayakla
yürüyorum ama ayaklarım hiç üşümüyor
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Karamsarlıktan sıyrıldığımız an gücümüzü keşfediyoruz,karamsar kalırsak çırpınsak da boşa...
Yüreğine sağlık,şiir yazmak içinde karamsarlık gerek değil mi bazen :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta