Çok şaşıyorum şaşıyorum bu insanoğluna,
Ahseni Takvin üzere Yaratmış ve o kuluna,
Kuluna sayısız nimetler, vermiş de vermiş,
Yaratan kulundan hep yalvarma beklermiş.
İnsanlar kısım kısım, yer ise damar damar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta