Belki susarak yazıyorum ben romanlarımı.
Sekiz on yaşında bir çocuktum belki.
Belki de boya kalemidir elimdekiler.
Kağıdım kalbimdir.
Fantastik bir çerçeveye mahkumdur gerçeklerim.
Olamaz mı?
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Teşekkür ederim. Sağlıcakla kalın. :)
Çocuk olmayı özler olduk şimdilerde... Samimi, sıcak ve huzur veren bir şiir.
Tebrikler sayın şair.
Saygılarımla
Teşekkür ederim. Sağlıcakla kalın. :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta