Dizlerim kanardı yere düşünce
Büyümek isterdim birden bire ben
Böylece sarardı beni düşünce
Sanırdım düşmem ki artık yere ben.
Üstümüz başımız tozlu çamurlu
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Emeğinize yüreğinize sağlık üstadım. Değerli kaleminizden anlamlı ve harika bir şiir okudum. Büyüdükçe hayat kirlenmeye ve sorunlar sorumlulukların ile dağ gibi büyüyor. İşin içinden çıkmak için debezelendikçe dibe çeken sorunlar ve her zaman akla en saf ve tertemiz duyguların barındığı çocukluğumuz akla geli verir . Herkese hep çocuk kalabilmeyi diye haysınırız. Duyguları harika bir şekilde satırlara ilmek ilmek işleyen kaleminizi kutluyorum. Selam ve saygılarımla
Evet üstadım
Çok doğru teşekkürler
Mustafa bey selam ederim.
"Büyümek"
Bizimle sorunları, dertleri
Ve sorumlulukları da büyütür, oysa...
Bilemedik be usta!
Oysa "en saf"
En mutlu
En sorumsuz yıllarımızdı,
O yüzden hala kaçıyoruz işte
O çocukluğa...
Tebrikler Bedri Bey..
Evet üstadım
Çok doğru teşekkürler
Mustafa bey selam ederim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta