Dizlerim kanardı yere düşünce
Büyümek isterdim birden bire ben
Böylece sarardı beni düşünce
Sanırdım düşmem ki artık yere ben.
Üstümüz başımız tozlu çamurlu
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Emeğinize yüreğinize sağlık üstadım. Değerli kaleminizden anlamlı ve harika bir şiir okudum. Büyüdükçe hayat kirlenmeye ve sorunlar sorumlulukların ile dağ gibi büyüyor. İşin içinden çıkmak için debezelendikçe dibe çeken sorunlar ve her zaman akla en saf ve tertemiz duyguların barındığı çocukluğumuz akla geli verir . Herkese hep çocuk kalabilmeyi diye haysınırız. Duyguları harika bir şekilde satırlara ilmek ilmek işleyen kaleminizi kutluyorum. Selam ve saygılarımla
Evet üstadım
Çok doğru teşekkürler
Mustafa bey selam ederim.
"Büyümek"
Bizimle sorunları, dertleri
Ve sorumlulukları da büyütür, oysa...
Bilemedik be usta!
Oysa "en saf"
En mutlu
En sorumsuz yıllarımızdı,
O yüzden hala kaçıyoruz işte
O çocukluğa...
Tebrikler Bedri Bey..
Evet üstadım
Çok doğru teşekkürler
Mustafa bey selam ederim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta