Gecenin ilerleyen saatlerinde pencereden dışarı bakarım.
Yarı aydınlık yarı karanlık yollar ve sokaklar sessiz.
Bu saatte yalnız yürüyenleri görür ve tefekküre dalarım.
Acaba,onlarda mı benim gibi kederli ve kimsesiz.
Hüzünlenirim ve gözümde canlanır çocukluk yıllarım.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta